جزئیات پیش از مرگ

 

اسمت همین باشد         که هست

داریوش جان با کسره ی اضافه

دوستانت همان که بوده اند

خنجر مروارید نشان با عکس و نقش و نامه های زیاد

از خانه به خیابان از خیابان به شرکت از شرکت به خیابان ازخیابان به خانه

توی سرت خزه باشد با چند مرغ دریایی

فکر یکی دو سفر

جاده، ساحل

گمرک ،بازار وسیع ماهی

خلاصه زندگی

حال و هوای عجیبی دارد

هیولای قشنگی است     به قول کسی

 بمیری زنده می شوی

بلند بالا و گل منگلی

زنده که هستی

خمیده و کج تاب

با مرگ به اندازه ی همین پل سیمانی پارکینگ

که روی لوله یک اینچ پولیکا ساخته ای

                                          فاصله داری

 

                                                                           داریوش معمار