1-

و تو

ناگهان سکوت می کنی

و من

ذره

ذره آب می شوم

2-

و یک روز

به دیدار تو می آیند

عصایی که راه می برد

پاهای مرا

و گوژپشت نتردامِ خوابیده در من !

 3-

آینه می گوید :

                        پکرند چشم های تو

و این پیراهن سیاه به لب های تو نمی آید

چه رفته است که این گونه غمگینی ؟

 4-

لب هایی که می خندند

بوسه های تو را کم دارند

داغ بوسه های تو را !

 5-

گریه می کنند

کلماتی که در غیاب تو می آیند .

 6-

و راستی

آهویی که در عکس گریه می کرد

تو نبودی ؟

 7-

و من

که چشم های تو را نبوسیدم

چه گونه شد که پیشانی ات از من دور شد ؟

 8-

ادامه ی باران

رفتن تو بود

و ردپایی که بر زمین نماند .

 9-

خیر و شر جهان بود

چشم های تو

در این عکس سیاه و سفید

 10-

به فکر لباس تازه نیست ام

اسفند مرده را

به خاک می سپارم

 11-

باد می آید

تو و لب هایت از من می گذرید !

 12-

تو رفتی و

فروردین چشم هایت

به اسفند نگاه نکرد !

 

                                                            فرامرز سدهی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

         

 

               

 

 

 

  خانه بازگشت